सिन्धुली क्षेत्र नं. २ को प्रतिनिधिसभा निर्वाचन नजिकिँदै जाँदा ध्याङलेख गाउँपालिका फेरि एकपटक राजनीतिक चहलपहलको केन्द्र बनेको छ । मुढा चिन्ह लिएर प्रतिनिधिसभा सदस्यको उम्मेदवार बनेका महेश्वर दाहालको घरदैलो कार्यक्रमले ध्याङलेखका टोल–टोलमा जनयुद्धकालीन सम्झनाहरूलाई ताजा बनाइदिएको छ । घरआँगन, चौतारी र उकालो–ओरालो बाटोमा भएको भेटघाट केवल मत माग्ने औपचारिकता मात्र रहेन, त्यो जनताको पीडा, आशा र इतिहाससँग जोडिएको संवाद बन्यो ।
भेटका क्रममा स्थानीय वृद्धदेखि युवासम्मले जनयुद्धको समयमा दाहालले खेलेको भूमिकाको संस्मरण गरे । “हामीले कठिन समय सँगै काट्यौं,” एक स्थानीयले भने, “त्यो समय जनताको पक्षमा उभिनु सजिलो थिएन, तर दाहालले डर मानेनन् ।” यस्तै आवाजहरू ध्याङलेखका विभिन्न बस्तीमा सुनिन्थे, जहाँ जनताले उनलाई ‘सुख–दुःखको साथी’का रूपमा चित्रित गरे ।
घरदैलोमा सहभागी महिलाहरूले जनयुद्धपछि पनि दाहालले समुदायसँगको सम्बन्ध नतोडेको स्मरण गराए । “सत्ता नहुँदा पनि गाउँ फर्केर हाम्रो कुरा सुन्नु उहाँको बानी हो,” एक महिलाले भनिन् । उनीहरूका अनुसार विकासका नाममा आएको राजनीति भन्दा फरक, दाहालको अभियान स्मृति र जिम्मेवारीको राजनीतिको उदाहरण बनेको छ ।
कार्यक्रममा बोल्दै महेश्वर दाहालले जनताको विश्वास नै आफ्नो सबैभन्दा ठूलो शक्ति भएको बताए । “जनताको आशा र भरोसा टुट्न दिने छैन,” उनले भने, “हामीले जनयुद्धमा उठाएका मुद्दा केवल नारामा सीमित रहनु हुँदैन, तिनको कार्यान्वयन नै आजको मुख्य दायित्व हो ।” उनले शिक्षा, स्वास्थ्य, रोजगारी र सामाजिक न्यायका सवाललाई केन्द्रमा राखेर काम गर्ने प्रतिबद्धता व्यक्त गरे ।
दाहालले जनयुद्धलाई कुनै व्यक्तिको गौरव मात्र नभई सामूहिक बलिदानको परिणामका रूपमा व्याख्या गरे । “यो आन्दोलनले दिएको चेतनाले नै आज हामीलाई अधिकारको कुरा गर्न सक्षम बनाएको हो,” उनले भने । उनका अनुसार गाउँ–गाउँमा अझै पनि आधारभूत सेवा र अवसरको अभाव छ, जसलाई सम्बोधन गर्न संसद्मा जनताको बलियो आवाज आवश्यक छ ।
ध्याङलेखको घरदैलो अभियानले एउटा फरक सन्देश पनि दिएको छ,राजनीति केवल मञ्च र भाषणमा सीमित हुँदैन, यो जनतासँगको निरन्तर संवाद हो । स्थानीय युवाहरूले दाहालसँग रोजगारी र विदेश पलायनका विषयमा खुलेर कुरा गरे । उनले युवालाई गाउँमै सम्भावना सिर्जना गर्ने नीतिगत पहलको खाका प्रस्तुत गर्दै भने, “गाउँ रित्तिँदा देश बलियो हुँदैन ।”
राजनीतिक विश्लेषकहरूका अनुसार ध्याङलेखमा देखिएको जनसमर्थन केवल भावनात्मक मात्र नभई ऐतिहासिक निरन्तरतासँग जोडिएको छ । जनयुद्धकालीन स्मृति, त्यसपछिको राजनीतिक यात्रामा देखिएको निरन्तरता र स्थानीय तहसँगको सम्बन्धले दाहाललाई क्षेत्र नं. २ मा एक मजबुत उम्मेदवारका रूपमा उभ्याएको छ ।
निर्वाचनको दिन नजिकिँदै जाँदा ध्याङलेखका गल्लीहरूमा उठेको यो आवाज केवल एक उम्मेदवारको जितको कामना होइन, यो जनताको अपेक्षा र भरोसाको अभिव्यक्ति हो । जनयुद्धको स्मृतिबाट सुरु भएको यो यात्रा अब संसद्सम्म पुग्ने कि नपुग्ने निर्णय मतपेटिकाले गर्नेछ, तर ध्याङलेखमा देखिएको उत्साहले एउटा कुरा प्रष्ट पारेको छ,यहाँको राजनीति अझै पनि स्मृति, विश्वास र जिम्मेवारीसँग गाँसिएको छ ।
